Jansen, Linda – Boven Water

Jansen, Linda - Boven water

Linda Jansen – Boven Water

Waar in deel 1, Onderwater het kaft knal roze was met een bakfiets op de voorgrond, zo is deel 2, Bovenwater baby blauw met een cabriolet op de cover.
Weer een mooie kaft, dat uitnodigt om op te pakken.

Liz heeft in Onderwater veel meegemaakt, haar relatie met haar man Tom rammelde, Liz ging vreemd met de mooie Sebastian en ze werd zelfs aangevallen en bijna gedood door haar beste vriendin.
Bovenwater begint wederom op oudejaarsavond, een jaar later.
Liz overpeinst het afgelopen jaar, en observeert haar man Tom.
Lichamelijk is ze herstellende, ze heeft nog een lange weg te gaan, maar ook geestelijk is ze nog niet de oude, ook haar moeizame relatie met haar ouders is niet bevorderlijk voor haar herstel.

Met het sloepen/boten bedrijf van Tom gaat het weer perfect.
Maar het vertrouwen van Tom in Liz is wankel. Na jaren lang zwijgen heeft hij wel eindelijk verteld wat er in Zwitserland/Davos aan de hand is en waarom hij daar zo geheimzinnig over deed.

Je moet echt deel 1 gelezen hebben om te snappen waar het over gaat, sterker nog, ik moest deel 1 er echt even bijpakken en sommige stukken herlezen om te weten waar het over ging.
Het verhaal kabbelt in eerste instantie wat mat door, maar dan ineens…
Staat de mooie Sebastian weer voor haar neus, kan ze weerstand bieden tegen zijn avances?
En waarom komt nou net uitgerekend Tom thuis als Sebastian voor de deur staat?
En wat voor commotie is er allemaal in Davos?

Tom, Liz en de kinderen reizen naar Zwitserland af en logeren in een luxe hotel.
Bij het ontbijt gaat de telefoon van Tom en hij verlaat al telefonerend het hotel…
En dan…

Reikhalzend kijk ik uit of er een deel 3 gaat komen.
Ik hoop dat het net als in dele 1 wat meer vaart heeft, maar weer zo’n mooie, onverwachte plotwending maakt veel goed!
Het is leuk, om net als in deel 1, het verhaal te lezen vanuit de gedachten van de personages.
“Daardoor kijk je als het ware mee”.

 

3 *** geef ik dit boek, het kabbelde vooral in de eerste helft te veel door, met herhalingen/verwijzingen naar Onder Water  om echt te boeien.
Het einde was daar en tegen weer magnifieke!